Historia Miejscowość Damasko wyodrębniła się w wyniku pokoju kłodzkiego w 1137, kiedy wyznaczając granicę polsko-czeską podzielono wieś Kazimierz na dwie części. Damasko znalazło się wówczas w granicach Czech, oddzielone od polskiego Kazimierza rzeką Stradunia. Stanowiło ważny ośrodek gospodarczy. Pomimo zniesienia granicy w XVI wieku, podział na Kazimierz i Damasko zachował się do czasów współczesnych. Ze wsi wywodził się śląski szlachecki ród Damasko.

Od 1532 do 1742 wieś należała do powiatu sądowego głogóweckiego w Monarchii Habsburgów. Po I wojnie śląskiej znalazła się w granicach Królestwa Prus i weszła w skład powiatu prudnickiego w prowincji Śląsk. W 1783 w Damasku znajdowała się szkoła, folwark, kościół. Mieszkały w nim 224 osoby, w tym 25 ogrodników i 15 chałupników. mały|lewo|Damasko wśród miejscowości ziemi prudnickiej na mapie z 1849 Do czasu sekularyzacji w 1810 majątek Damasko był własnością probostwa cystersów, w odróżnieniu od „hrabiowskiego” Kazimierza. Następnie stał się własnością magnackiego rodu von Prittwitz. W 1843 w Damasku naliczono 76 domów i 565 mieszkańców. W 1855 miejscowość zamieszkiwało 619 osób, a w 1861 – 662.