Twórczość Elise Rosalie Aun jest jedną z najważniejszych autorek estońskiej literatury z końca XIX w. Pierwsze wiersze Aun pojawiły się w prasie w 1885 r. pod pseudonimem „estońska dziewczyna z ziemi Seto” (Eesti neiu Setu maalt). W latach 1880–1890 około 200 jej wierszy opublikowano w różnych gazetach i czasopismach. Jej pierwszy tom poezji Kibuvitsa õied ukazał się w 1888 r., wkrótce potem Laane Linnuke i Metsalilled. W 1895 r. ukazał się tom Kibuvitsa õied II i Kibuvitsa õied III w 1901 r. Tematyka poezji Aun jest charakterystyczna dla estońskiego postromantalizmu, obejmuje naturę, dom rodzinny, miłość i inne osobiste uczucia, wszelkiego rodzaju przemyślenia i sceny z życia, a także tematy religijne. Po ślubie zaprzestała praktycznie pisać wiersze. Od 2015 r. przyznawana jest w Estonii nagroda literacka imienia Elise Rosalie Aun.
Wybrane dzieła Poezja Kibuvitsa õied, 1888 Kibuvitsa õied II, 1895 Kibuvitsa õied III, 1901 Laane linnuke, 1889 Metsalilled, 1890
Proza Tosin jutukesi, 1898
Tłumaczenia Georg Ebers, Homo sum, 1903
Przypisy
Kategoria:Estońscy pisarze Kategoria:Estońscy poeci Kategoria:Estońscy tłumacze Kategoria:Urodzeni w 1863 Kategoria:Zmarli w 1932