Aby doprowadzić do zmiany prawa, próbowała znaleźć wsparcie Eesti Naisorganisatsioonide Liit (Związku Estońskich Organizacji Kobiecych), ale spotkała się z krytyką i powątpiewaniem, że znajdą się kobiety prawniczki, które będą w stanie wygrać z mężczyznami. Vera wycofała się z życia publicznego i zajęła badaniem rozwiązań w tej dziedzinie w innych krajach, szczególnie w Skandynawii.
W 1928 pojechała do Paryża, gdzie wzięła udział w I Międzynarodowej Konferencji Pracy Socjalnej. Dyskutując na temat praw nieletnich, uświadomiła sobie, że powinna powstać międzynarodowa organizacja zrzeszająca kobiety prawniczki. Założyła ją razem z innymi uczestniczącymi w kongresie prawniczkami. Wśród założycieli, oprócz Very, znalazły się: Marcelle KraemerBach i Agathe Dyvrande–Thevenin z Francji, Clara Campoamor z Hiszpanii i Berent z Niemiec. Organizacja otrzymała nazwę Fédération Internationale des Femmes de Carrière Juridique (Międzynarodowa Federacja Kobiet Zawodów Prawniczych) i jej celem było nie tylko utrzymanie kontaktów pomiędzy europejskimi prawniczkami, ale również pośrednictwo w badaniach nad prawem rodzinnym.