Wielka powódź na Pobrzeżu Gdańskim – powódź z 25 marca 1888, która dotknęła znaczną część powiatu elbląskiego, malborskiego i sztumskiego. W jej wyniku zostały zalane prawie całkowicie Żuławy Elbląskie i częściowo Żuławy Gdańskie.
Przyczyny Zima przełomu 1887/1888 była wyjątkowo śnieżna. Dodatkowo od 10 do 18 marca wystąpiły gwałtowne opady śniegu. Na Wiśle pokrywa lodowa sięgała 40 cm, a na Nogacie 80 cmhttp://www.wielkawoda.umk.pl/czym_sa_znaki/ZWW_zulawy.pdf. 22 marca na wysokości Piekła i Białej Góry powstał na Wiśle olbrzymi zator lodowy, co spowodowało spiętrzenie i olbrzymie masy wody skierowały się do Nogatu.
Przebieg Przerwanie wału w Janówce 25 marca wał przeciwpowodziowy w pobliżu wsi Janówka pod wpływem naporu dużych mas wody pękł na długości 150 metrów. Teren Żuław Malborskich szybko znalazł się pod wodą aż do Zalewu Wiślanego.
Opis pęknięcia wału w Janówce przez świadka:
Dodatkowo wał nad Nogatem został przerwany na wysokości Kazimierzowa, w wyniku czego zalane zostało wiele wsi (Adamowo, Kazimierzowo, Nowakowo, Ostróg, Kępa Rybacka), jak również Malbork i Elbląg.
Powódź w Malborku 25 marca fala powodziowa uderzyła w Malbork. Najwyższy poziom wody wyniósł 10,21m (tj. 13,27 m n.p.m. Kr.). Prasa z tego okresu informowała: