Przedłużające się oblężenie spowodowało jednak pogorszenie sytuacji obrońców, gdyż lokalne wody nie były w stanie zaspokoić potrzeb załogi. W 1575 forteca tak bardzo potrzebowała zapasów, że dowodzący obroną lider ruchu, główny kapłan (monshu) Kōsa, poważnie rozważał kapitulację. Wówczas jednak z pomocą przyszedł mu obalony przez Nobunagę były siogun Yoshiaki Ashikaga. Wezwał on Terumoto Mōriego do przysłania drogą morską zaopatrzenia dla obrońców. Ród Mōri był wówczas potęgą morską i należał do najbardziej zaciętych wrogów Nobunagi. W ten sposób okręty dowoziły zapasy do fortecy aż do 1578. Sam Yoshiaki wysłał natomiast do fortecy posiłki, które wzmocniły dodatkowo załogę.
W kwietniu 1576 dowodzący oblężeniem Mitsuhide Akechi i Murashige Araki poprowadzili 3000 żołnierzy do szturmu na umocnienia. Atak ten załamał się, gdyż obrońcy wyprowadzili kontruderzenie w sile 15 000 ludzi. Niepowodzenie to sprawiło, że wojska Ody musiały zmienić taktykę. Zdecydowano się na atakowanie mniejszych placówek buntowników i ich sprzymierzeńców. W ten sposób Hideyoshi Toyotomi zaatakował świątynię-fortecę Negoro-ji, jednak bez większego powodzenia. Mnisi z tej świątyni odbudowywali się bowiem po każdym ataku od początku lat 70. XVI wieku. Wówczas Nobunaga zwrócił się o pomoc do Yoshitaki Kukiego o pomoc przeciwko Mōrim.