Korzystając ze słabości najpoważniejszych konkurentów, czyli bolszewików i tatarskiego ruchu narodowego, rząd Krymu – z założenia tymczasowo autonomicznego – utworzyli kadeciP. Kenez, Red Advance..., s. 193.. Na jego czele stanął Solomon Krym. Nie posiadając własnych sił zbrojnych, rząd Krymskiej Republiki Ludowej poprosił białą Armię Ochotniczą gen. Antona Denikina o skierowanie grupy wojsk na półwysep. Prośba ta została spełniona pod koniec listopada 1918 r.P. Kenez, Red Advance..., s. 194.

Stosunki między rządem w Symferopolu a białym kontyngentem szybko stały się złe. Żołnierze byli niezdyscyplinowani, dopuszczali się morderstw i innych przestępstw na szkodę ludności cywilnej, co przekładało się na spadek popularności rządu. Krymscy kadeci doskonale rozumieli, że tylko obecność żołnierzy Armii Ochotniczej daje im gwarancję utrzymania władzy, toteż mimo wszystko nie starali się o ich usunięcie z półwyspuP. Kenez, Red Advance..., s. 194–196..