Ekologia i występowanie Biologia i ekologia tych owadów są słabo zbadane. Nieznane nauce pozostają larwy, a samicę opisano tylko w przypadku Gracilaclopus bidentulus. Przypuszcza się, że samice pędzą głównie podziemny tryb życia, o czym świadczyć mogą m.in. zredukowane oczy i buławka czułków, niezdolność do lotu z uwagi na redukcję skrzydeł tylnych, nabrzmiały odwłok i zredukowane stopy.
Plemię to zasiedla krainę neotropikalną od Boliwii i Brazylii po Chile i Argentynę.
Taksonomia Plemię to utworzył w 1850 roku Charles Émile Blanchard. Umieścił je w obrębie podrodziny chrabąszczowatych, zaliczając doń rodzaje Aclopus i Phyllotocus, jednak ten drugi przeniesiony został w 1912 roku do Sericini. W 1977 roku Stiepan Jabłokow-Chnzorian umieścił je w podrodzinie Alcopinae. Przez 100 lat pozostawało monotypowe. Dopiero w 2012 roku Federico Ocampo i José Mondaca wyróżnili w obrębie Aclopini dwa nowe rodzaje: Gracilaclopus i Desertaclopus.
Przypisy
Kategoria:Aclopinae