„Nie będzie zatem nadużyciem stwierdzenie, iż inności tej monografii o Prusach dopatrywać przede wszystkim należy w modernizacyjnym sformatowaniu pruskiej drogi odrębnej (…) Poznański historyk odważył się zrekonstruować, wydobyć, oraz korzystnie zweryfikować modernizacyjne miejsce Prus na mapie nie tylko niemieckich (czy niemieckojęzycznych) krain oraz podzielił się refleksją nad konsekwencjami tych procesów dla rozwoju Niemiec. Takie spojrzenie może się spotkać nie tyle z niezrozumieniem polskich badaczy w zakresie historii, co z ich gwałtownym sprzeciwem, zwłaszcza że i sarmatyzmu autor nie darzy sympatią (…) Wagę monografii Dariusza Łukasiewicza dostrzegam nie tylko w dydaktycznym przetrząsaniu zastałych osądów Prus oraz w wątpieniu w ustalenia (wydawałoby się) apriorycznie nienaruszalne, ale również w mnogości materiałowo-dyskursywnych pomniejszych narracji w siedmiu kolejnych rozdziałach”.