Taksonomia i ewolucja Takson ten wprowadził w 1842 roku Étienne Mulsant pod nazwą Valguaires. Dawniej traktowane były jako niezależna podrodzina Valginae w obrębie poświętnikowatych. Wyniki nowszych analiz, w tym D. Johanthana Browne'a i Clarke’a Scholtza z 1998, skutkowały obniżeniem rangi do plemienia w obrębie kruszczycowatych. Najstarsze skamieniałości Valgini pochodzą z miocenu i należą do Valgus oeningensis, jednak analizy filogenetyczne wskazują, że jest to grupa prymitywna, przypuszczalnie powstała w kredzie.
Do plemienia tego zalicza się około 320 gatunków, zgrupowanych w 32 rodzajach i 2 podplemionach: Microvalgina Kolbe, 1904 Ischnovalgus Kolbe, 1897 Microvalgus Kraatz, 1883 Synistovalgus Kolbe, 1897 Valgina Mulsant, 1842 Acanthovalgus Kraatz, 1895 Bivalgus Paulian, 1961 Chaetovalgus Moser, 1914 Charitovalgus Kolbe, 1904 Chromovalgus Kolbe, 1897 Comythovalgus Kolbe, 1897 Cosmovalgus Kolbe, 1897 Dasyvalgoides Endrödi, 1952 Dasyvalgus Kolbe, 1904 Euryvalgus Moser, 1908 Excisivalgus Endrödi, 1952 Heterovalgus Krikken, 1978 Hoplitovalgus Kolbe, 1904 Hybovalgus Kolbe, 1904 Idiovalgus Arrow, 1910