Lucjan Adam Gawroński (ur. 24 grudnia 1896 w Piotrkowie Trybunalskim, zm. 9/11 kwietnia 1940 w Katyniu) – kapitan administracji (piechoty) Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys Syn Władysława i Anny Stefanii z Martzów. W czasie I wojny światowej (od 22 marca 1915) walczył w szeregach 1. kompanii I batalionu 4 pułku piechoty Legionów Polskich. 31 lipca 1915 został ranny w bitwie pod Jastkowem. 19 września tego roku przebywał w Domu Rekonwalescentów w Kamieńsku.

21 grudnia 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu porucznika, w piechocie, w grupie oficerów byłych Legionów Polskich. 1 czerwca 1921 pełnił służbę w 1 pułku Wojsk Kolejowych, a jego oddziałem macierzystym był 26 pułk piechoty. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 roku i 1685. lokatą w korpusie oficerów piechoty (w marcu 1939, w tym samym stopniu i starszeństwie, zajmował 126. lokatę w korpusie oficerów administracji, grupa administracyjna). W dalszym ciągu kontynuował służbę w 26 pp we Lwowie. W marcu 1930 roku został przeniesiony do KOP. Służył kolejno w batalionach: „Kopyczyńce”, „Wołożyn” i „Podświle”. W tym ostatnim od 18 maja 1934 roku był dowódcą kompanii granicznej „Prozoroki”.