recenzent 20 rozpraw habilitacyjnych.
Pracę badawczą i dydaktyczną w Katedrze Maszyn Elektrycznych Wydziału Elektrycznego PW rozpoczął w lutym 1948 roku. Zaczynając od stanowiska starszego asystenta, przeszedł wszystkie szczeble kariery naukowej. Doktorat obronił w roku 1951 (promotor: Bolesław Dubicki); w roku 1955 został mianowany docentem etatowym PW; w roku 1961 został profesorem nadzwyczajnym PW, a w roku 1971 profesorem zwyczajnym. Wieloletni wykładowca, prodziekan (1956–1959) i dziekan (1970–1971) Wydziału Elektrycznego PW. W latach 1976–1984 dyrektor Instytutu Maszyn Elektrycznych tej uczelni.
Działalność naukową i dydaktyczną łączył z pracą dla przemysłu i działalnością stowarzyszeniową. Współpracował m.in. z zakładami DOLMEL we Wrocławiu jako specjalista w zakresie turbogeneratorów i dużych maszyn elektrycznych. Członek prezydium Komitetu Elektrotechniki PAN, długoletni przewodniczący Sekcji Maszyn Elektrycznych i Transformatorów. Zaangażowany w działalność i struktury organizacyjne Stowarzyszenia Elektryków Polskich (SEP);