17 sierpnia wykonał cztery loty bojowe, następnego dnia jego samolot został zestrzelony, ale pilotowi udało się wylądować na terenach zajętych przez polskie wojska i uratować maszynę.
W listopadzie 1920 roku wraz z eskadrą przeszedł do Ostrowa Wielkopolskiego. 19 stycznia 1921 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu porucznika, w Wojskach Lotniczych, w grupie oficerów byłych Legionów Polskich. 10 września 1921 roku skierowano go jako oficera technicznego do parku 3. pułku lotniczego, a 21 sierpnia 1922 roku został mianowany dowódcą 15. eskadry myśliwskiej. Dowództwo eskadry zdał 12 lutego 1923 roku, kiedy to został powołany do składu komisji, której zadaniem było opracowanie tabel zaopatrzenia technicznego oddziałów lotniczych. W komisji pracował do 28 lutego 1923 roku i powrócił na stanowisko dowódcy 15. em.
1 września 1924 roku został skierowany na kurs doskonalący do Doświadczalnego Centrum Wyszkolenia w Rembertowie. 19 października 1924 roku został mianowany komendantem parku 3. pułku lotniczego w Poznaniu. 1 grudnia 1924 roku został mianowany na stopień majora ze starszeństwem z 15 sierpnia 1924 roku i 14. lokatą w korpusie oficerów aeronautycznych.