Od 1 czerwca 1939 roku pełnił służbę w Dowództwie Lotnictwa Ministerstwa Spraw Wojskowych na stanowisku zastępcy dowódcy lotnictwa do spraw dowodzenia. 6 września 1939 roku został ewakuowany Lwowa, a następnie do Zaleszczyk, gdzie pełnił funkcję dowódcy Stacji Zbornej. Po agresji Związku Radzieckiego 17 września przekroczył granicę rumuńską i przedostał się do Rumunii, gdzie zajął się przerzucaniem polskich lotników do Francji. 6 stycznia 1940 roku przedostał się do Paryża i został mianowany kierownikiem Polskiej Wojskowej Placówki Ewakuacyjnej w Atenach. Od 1 września 1940 roku pełnił funkcję kierownika Ekspozytury „A” Oddziału II Sztabu Naczelnego Wodza w Atenach. 19 kwietnia 1941 roku został ewakuowany do Jerozolimy, gdzie wstąpił do Wojska Polskiego na Środkowym Wschodzie.
W Royal Air Force odbył praktykę lotniczą, a następnie objął funkcję kierownika Referatu Lotniczego w Komisji Doświadczalnej oraz wykładowcy lotnictwa w Centrum Wyszkolenia Broni i Służb. W późniejszych latach pełnił funkcję kierownika poboru ochotników do lotnictwa i oficera do spraw lotnictwa w sztabie Armii Polskiej na Wschodzie. 1 października 1944 roku został ewakuowany do Wielkiej Brytanii, otrzymał numer służbowy RAF P-7730.