Podczas trwania tichwińskiej operacji obronnej główny plan dowództwa niemieckiego, aby połączyć się z wojskami fińskimi w pobliżu rzeki Świr, został udaremniony, co zapobiegło planom całkowitej blokady Leningradu, a niewątpliwie w takim przypadku sam Leningrad, a wraz z nim Flota Bałtycka i wojska broniące miasta byłyby skazane na zagładę. Nie powiodły się również uderzenia pomocnicze Niemców na północ i południe. Na południowej flance niemieckiej ofensywy plan zdobycia Tichwina przez głęboki manewr okrążający od południa i możliwe połączenie oddziałów Grupy Armii Północ z oddziałami Grupy Armii Środek na północ od Kalinina zostały udaremnione. Dalej na północ, pomimo uporczywych prób wojsk niemieckich, ich plan dotarcia do południowego brzegu jeziora Ładoga również został powstrzymany. Zdaniem rosyjskiego historyka Grigorija Szygina zdobycie Tichwina przez wojska niemieckie było jednak jednym z powodów zmniejszenia racji żywnościowych, a w jej w wyniku masowej klęski głodu zimą 1941–1942 w najostrzejszym okresie blokady Leningradu. Odmienne zdanie na temat przyczyn klęski głodu w oblężonym Leningradzie prezentuje Mark Sołonin np. w swoim cyklu „O blokadzie Leningradu”.
10 listopada rozpoczęła się ofensywna operacja tichwińska.
Przypisy
Bibliografia
t t t t t t t Kategoria:Obwód leningradzki