thumb|Schemat operacji thumb|Rozmieszczenie sił w rejonie Stalingradu Operacja Pierścień () – radziecka operacja wojskowa przeprowadzona pomiędzy 10 stycznia a 2 lutego 1943 roku, ostatnia część bitwy stalingradzkiej. Doprowadziła do kapitulacji sił Osi okrążonych w mieście.

Atak Operację rozpoczęto 10 stycznia 1943 r. masowym ostrzałem artyleryjskim niemieckich pozycji pod Stalingradem przez siedem okrążających je armii radzieckich.

Głównym celem atakujących wojsk gen. Konstantego Rokossowskiego było lotnisko Pitomnik, jeden z dwóch portów lotniczych wewnątrz kotła, poprzez który Niemcy mogli odbierać zaopatrzenie oraz ewakuować rannych i specjalistów. Na drodze do niego stały: 44, 76 i 29 Dywizja Piechoty, dlatego to na nie spadło najsilniejsze uderzenie wojsk radzieckich. 3 Zmotoryzowana Dywizja Piechoty, rozmieszczona w południowo-zachodnim rogu kotła od końca listopada 1942 r., otrzymała rozkaz wycofania się na nowe pozycje obronne, aby uniknąć odcięcia od reszty wojsk. Opór okrążonych obrońców, nie mających już nic do stracenia, był jednak desperacki, dlatego w ciągu pierwszych trzech dni operacji Sowieci stracili 26 000 ludzi i ponad połowę swoich czołgów. Nic nie mogło już jednak wpłynąć na wynik bitwy. Zachodnia połowa kotła stalingradzkiego została zlikwidowana do 17 stycznia.