Działała jako instruktorka góralskiego śpiewu, tańca i recytacji wierszy gwarowych. Wielokrotnie nagradzana. Wraz z zespołem góralskim ze Suchego zajęła pierwsze miejsce w czasie konkursu w Warszawie za przedstawienie „Wesela góralskiego”.
Prowadziła w latach 1944-1950 Podhalański Dom Dziecka w Suchem, w którym znajdowały schronienie sieroty wojenne i dzieci z bardzo biednych rodzin. Swój majątek przekazała na rzecz Kościoła. Znała się Anielą Gut Stapińską, kierownikiem szkoły w Zębie Andrzejem Plucińskim, Andrzejem Knapczykiem - Duchem – słynnym góralskim muzykantem, Władysławem Orkanem, gen. Andrzejem Galicą oraz doktorem Wincentym Galicą. Pomogła w uzyskaniu wykształcenia wielu osobom, m.in. Zofii Gracy, podhalańskiej poetce, księdzu Franciszkowi Marusarzowi i Marii Bojdzie, nauczycielce.
W latach 1950–1955 mieszkała u swojej siostry Karoliny w Suchem. Zachorowała na raka piersi. Ukojenia bólu szukała aż do śmierci w obkładaniu bolesnych miejsc świętymi obrazkami. Wiara pomogła jej przetrwać cierpienie. Ostatnie miesiące życia spędziła w swoim domu, pod opieką sióstr Michalitek. W jej pogrzebie brało udział wielu księży i zakonników.