Jan Piasecki (ur. 8 lutego 1905 w Poznaniu, zm. 1973) – polski projektant witraży, malarz, scenograf i wykładowca uniwersytecki.
Życiorys Jan Piasecki urodził się w 8 lutego 1905 r. W 1921 r. rozpoczął studia w Państwowej Szkole Sztuk Zdobniczych w Poznaniu. Był uczniem Wiktora Gosienieckiego, profesora klasy dekoracji i witrażownictwa. W pierwszych pracach widać wpływ Wyspiańskiego, jednak jedynie w zakresie tematyki, a nie ornamentów i techniki. Jeszcze w czasie studiów wykonał witraże Bolesław Śmiały, Matka Boska Ostrobramska i Legendy Chrystusowe. Ten ostatni został nagrodzony na paryskiej wystawie w 1924 r. wielkim medalem Grand Prix.
W latach 1927–29 był doradcą plastycznym i projektantem Powszechnej Wystawy Krajowej. W tym okresie zdobył wraz z Edmundem Czarneckim III nagrodę w ogólnopolskim konkursie na rozwiązanie polskiej sali honorowej na Światowej Wystawie w Nowym Jorku. W latach 30. był uczestnikiem grup twórczych Plastyka i Salon 35. Po 1945 r. pracował jako scenograf w Teatrze Polskim w Poznaniu. W latach 1947–71 wykładał na Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Poznaniu na Wydziale Grafiki i Architektury Wnętrz, prowadził także pracownię malarstwa ściennego, mozaiki i witrażu.