Został opisany w postaci szeregu publikacji. Pod koniec XIX w. ukazał się opis jego gramatyki (Sangireesche spraakkunst, 1893). W 1959 r. misjonarz W.E. Aebersold, we współpracy z rodzimym użytkownikiem K.G.F. Stellerem, wydał dwujęzyczny słownik (Sangirees-Nederlands woordenboek...). W obu publikacjach skupiono uwagę na dominującym dialekcie manganitu. W II poł. XX w. powstały opracowania w języku indonezyjskim: Morfologi bahasa Sangir (1981), Geografi dialek bahasa Sangir (1983). Jest zapisywany alfabetem łacińskim, który rozpowszechnił się pod wpływem zachodnim; nie istniał rodzimy system pisma.

Zobacz też język talaud język bantik język ratahan

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne

Kategoria:Języki filipińskie Kategoria:Języki zagrożone w Indonezji Kategoria:Języki zagrożone na Filipinach