Charakterystyka wizerunku Obraz został namalowany piwerwotnie na dwóch szerokich deskach lipowych farbami temperowymi; jego współczesne wymiary wynoszą 125 na 102 cm. Obraz stanowi zarówno ikonę Bożego Macierzyństwa, jak i jest przedstawieniem typu Virgo inter virgines (), które wywodzi się od wizerunków typu Sacra Conversazione. Pierwotne przedstawienie w typie hodegetrii obejmowało Maryję z Dzieciątkiem na jednolitym złotym tle. W centrum obrazu znajduje się Maryja przedstawiona w półpostaci, która trzyma Dzieciątko Jezus na swym lewym ramieniu, wskazuje na nie pełnym dostojeństwa gestem prawej dłoni. Jezus przestawiony jest w typie Emmanuela, jego prawa dłoń jest wzniesiona w geście błogosławieństwa, natomiast w lewej dłoni trzyma księgę (zwój albo kodeks Biblii). Maryję z Dzieciątkiem otaczają święte męczennice: z prawej Katarzyna Aleksandryjska z kawałkiem koła i mieczem oraz z lewej Agnieszka Rzymianka trzymająca księgę, na niej znajduje się baranek. Święte dziewice wskazują na wzory do naśladowania: Maryję i Jezusa. Głowy świętych otaczają nimby. Głowę Maryi otacza bogata podwójna aureola oraz łacińska sentencja: Regina Coeli laetare, Alleluia, quia Quem meruisti portare (), a tło pokrywają wygrawerowane w podkładzie gipsowym motywy roślinne, tj.