Według inspekcji, przeprowadzonej w fabryczce latem 1899 r., koszty produkcji jednego kilograma ekstraktu wraz z dowozem do Kieżmarku wynosiły 80 grajcarów.
Zakończenie działalności W tym samym dniu, w którym uruchomiono zakład, miasto Kieżmark jako właściciel terenu otrzymało telegram od regionalnego inspektora leśnego z kategorycznym nakazem natychmiastowego zaprzestania wycinki kosodrzewiny. Zarówno władze miejskie jak i sam Molnár kilkakrotnie odwoływali się od tej decyzji, przytaczając w swojej obronie to, że wycinka kosodrzewiny miała jedynie przywrócić do użytkowania dawno zarosłe pastwiska wysokogórskie (władze miasta) oraz fakt poniesienia znacznych nakładów finansowych (Molnár), jednak w 1900 r. zapadł ostateczny wyrok na ich niekorzyść. Należy przyjąć, że rok ten był również ostatnim w dziejach fabryczki, gdyż po tej dacie nie znajdujemy już o niej żadnych zapisówHoudek i Bohuš w Osudach Tatier określali początkowo okres funkcjonowania zakładu na lata 1898-1904, a Paryscy w Wielkiej Encyklopedii Tatrzańskiej wydłużali ten okres aż do 1914 r..