Podloty są karmione przez obydwoje rodziców co najmniej tydzień, czasami kilka; zaczynają jednak same szukać pożywienia około 3 dni po opuszczeniu gniazda.
Prawdopodobnie kukiel długosterny (Urodynamis taitensis) jest pasożytem lęgowym szmaragdowców zwyczajnych.
Status, zagrożenia i ochrona IUCN uznaje szmaragdowca zwyczajnego za gatunek najmniejszej troski nieprzerwanie od 1988 (stan w 2025). Liczebność populacji ocenia się na 6000 – 15 000 dorosłych osobników. BirdLife International uznaje trend liczebności populacji za prawdopodobnie spadkowy. Współcześnie głównym zagrożeniem dla szmaragdowców zwyczajnych jest wycinka w pierwotnych lasach oraz usuwanie pozostałej rdzennej roślinności z upraw. Drzewa rodzimych gatunków bywają również uszkadzane przez inwazyjne kitanki lisie (Trichosurus vulpecula). Innym zagrożeniem są introdukowane ssaki, np. szczury.
Przypisy Nazwy polskie za:
Linki zewnętrzne
Kategoria:Miodojady Kategoria:Ptaki Nowej Zelandii Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1786 roku Kategoria:Taksony opisane przez Andersa Sparrmana