Znajomość języka rytualnego jest wymagana od wszystkich grup wiekowych i płci wchodzących na obszary objęte tabu; jednakże osoby z zewnątrz, nieznające miejscowego języka, mogą posługiwać się tok pisin. Rozprzestrzenianie się tok pisin powoduje stopniowy zanik rejestrów pandanowych, a wśród młodszych pokoleń maleje także lęk przed terenami zalesionymi. Badania wskazują, że rejestry pandanowe języków kewa i imbongu zaczęły już zanikać.
Struktura Rejestr pandanowy bazuje na gramatyce i słownictwie danego języka etnicznego, jednak ma charakter bardziej ograniczony i skonsolidowany, zwłaszcza w zakresie nazw organizmów żywych. Część słów zastępują określenia ogólne, które nie mają odpowiedników w codziennym języku. Wyrazami rytualnymi bywają również zapożyczenia z innych języków.
Samo słowo „karuka” bywa różnie traktowane w zależności od społeczności językowej. Przykładowo w zwykłej odmianie języka kewa występuje jako aga, w rejestrze pandanowym używa się zaś wyrażenia rumala agaa.