Jan Lippert (ur. 3 marca 1877 w Klonie, zm. 20 lipca 1951 w Szczytnie) – stolarz i górnik, mazurski działacz społeczny i narodowy.

Życiorys Ukończył szkołę ludową i podobnie jak ojciec został stolarzemJanusz Jasiński, Lippert Jan (1877-1951), Polski Słownik Biograficzny, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk 1972, t. 17, s. 412-413 iPSB – wersja elektroniczna. W latach 1895–1898 i 1905–1911 mieszkał i pracował kopalniach w Westfalii w zachodnich Niemczech, najpierw w Essen, następnie w Horst Emseher, a potem w Buer koło Gelsenkirchen. Równolegle działał w Związku Górników Zjednoczenia Zawodowego Polskiego (ZZP), pełniąc funkcję skarbnika, sekretarza oraz przewodniczącego. Za organizowanie strajków został usunięty z kopalni. W Westfalii należał do Narodowego Stronnictwa Robotników (NSR) i z jego ramienia przewodniczył grupie polskich radnych w Buer. Jednocześnie działał na rzecz krzewienia polskości wśród Mazurów, m.in. propagując czytelnictwo książek polskich. Współpracował z Mazurską Partią Ludową (MPL) w Szczytnie uczestnicząc m.in. w kampanii wyborczej Zenona Lewandowskiego do Parlamentu Rzeszy w grudniu 1911 i styczniu 1912. Po wybuchu I wojny światowej zmobilizowany do armii niemieckiej, walczył na froncie zachodnim. Ranny w 1917 pracował jako inwalida w kopalni.