3 marca 1863, już po rozpoczęciu zrywu, wyjechał do Krakowa, jako jeden z agentów Leopolda Kronenberga, wpływowego bankiera i faktycznego lidera białych. Grabowski odegrał istotną rolę w spisku, którego celem było przejęcie kierownictwa nad powstaniem przez białych. Udając wysłannika Tymczasowego Rządu Narodowego, miał swój udział w mianowaniu dyktatorem powstania Mariana Langiewicza. W rzeczywistości TRN, na czele którego stał młody, 23-letni Stefan Bobrowski, nie planowało w tym okresie wyznaczać kolejnych dyktatorów (na miejsce Ludwika Mierosławskiego). Oprócz tego Grabowski, podając się za krewnego Bobrowskiego, zdefraudował pieniądze przeznaczone na zakup uzbrojenia dla powstańców.
Wprowadzony w błąd Marian Langiewicz ogłosił się dyktatorem powstania. TRN z Bobrowskim na czele, nie chcąc dopuścić do ewentualnych walk między powstańcami, uznał władzę Langiewicza, chociaż zastrzegł sobie prawo podejmowania decyzji politycznych. Oddział Langiewicza został jednak szybko rozbity, a on sam zbiegł do zaboru austriackiego, gdzie został internowany.
Nim to nastąpiło, Bobrowski napisał list do Langiewicza, który przypadkiem trafił do rąk gen.