Gdy inni zginęli z rąk tłuszczy moskiewskiej – on jeden poniósł śmierć od własnych rodaków, i to wedle wszelkich form usankcjonowanych przez – dobrze i wysoko urodzonych”.
Dalsze losy Grabowski, obawiając się zemsty Czerwonych, uciekł do Wiednia. Został zatrzymany przez austriacką policję i internowany w Innsbrucku. W 1866 wstąpił na ochotnika do armii austriackiej i w stopniu podporucznika walczył w bitwie pod Sadową, w trakcie wojny prusko-austriackiej.
W 1878 zamieszkał w majątku Rachów na Lubelszczyźnie, gdzie kilka lat nadzorowała go policja. Najprawdopodobniej podejmował zabiegi w celu uzyskania w oczach społeczeństwa rehabilitacji za zabicie Bobrowskiego, bezskutecznie kontaktował się w tej sprawie z Tadeuszem Okszą Orzechowskim i Władysławem Platerem. Zmarł 11 grudnia 1899 w Brixen w Austrii.
Dwie spośród jego córek, Krystyna i Elżbieta, zostały zakonnicami, zaś trzecia, Maria, poślubiła księcia Hieronima Druckiego-Lubeckiego (ich synem był Konstanty Drucki-Lubecki).
Przypisy
Bibliografia
Adam Grabowski Kategoria:Członkowie stronnictwa białych Kategoria:Ludzie związani z Łukowem (powiat obornicki) Kategoria:Polacy – wojskowi armii Cesarstwa Austriackiego Kategoria:Polscy hrabiowie Kategoria:Uczestnicy pojedynków Kategoria:Uczestnicy wojny prusko-austriackiej Kategoria:Urodzeni w 1827 Kategoria:Zmarli w 1899