alt=|mały|260x260px|Dioskurowie. Rzymskie posągi z III w. n.e. Boscy bliźniacy – w mitologii praindoeuropejskiej archetyp pary boskich lub półboskich męskich bliźniąt będących wojownikami, uzdrowicielami i bohaterami. Na ogół przedstawiani jako młodzieńcy w towarzystwie koni lub jako jeźdźcy. Tak jak inne mitologiczne archetypy, boscy bliźniacy nie są potwierdzeni w źródłach czy archeologii, lecz zostali zrekonstruowani przez mitologów porównawczych i indoeuropeistów przy pomocy metody porównawczej.

Podobny koncept męskich, bliźniaczych bohaterów występuje również wśród ludów Ameryki północnej i środkowej, np. majańscy Ixbalanque i Hunahpu.

Geneza U podstaw tej mitologicznej koncepcji leży postawa starożytnych indoeuropejczyków wobec bliźniaków: zjawisko to prawdopodobnie interpretowano jako nadprzyrodzoną interwencję, gdzie jedno z bliźniaków jest synem ludzkiego ojca, a drugie synem boga lub ducha. Ludzcy bliźniacy często byli postrzegani jako tak samo potężni jak boscy bliźniacy.