W nocy przemierzali niebo w pogoni za swoją małżonką, gwiazdą poranną.
Świadectwa Mit boskich braci bliźniaków poświadczony jest przede wszystkim w tradycji greckiej (greko-rzymskiej), bałtyjskiej oraz indyjskiej gdzie przedstawiani są jako „synowie boga nieba”:
Mitologia grecka: Diós-kouroi – wspólne określenie na Kastora i Polideukesa, które dosłownie oznacza „synowie Zeusa, chłopcy Zeusa”. W zależności od źródeł obaj uznawani są za bogów lub za śmiertelników, czasami także Kastora uznaje się za boga a Polluksa za śmiertelnika. Kastor i Polluks najczęściej uznawani są za synów Zeusa oraz spartańskiej królowej Ledy (Katalog niewiast Hezjoda). Wedle innej wersji mitu Leda podczas jednej nocy współżyła z Zeusem (pod postacią łabędzia) oraz swoim mężem Tyndareosem, w rezultacie Zeusowi urodziła Polideukesa i Helenę a Tyndareosowi Kastora i Klitajmestrę, a wedle jeszcze innej wersji obaj są synami Ledy i Tyndareosa (Odyseja Homera). W jednym z mitów Kastor i Polideukes ratują Helenę, która została porwana przez Tezeusza ze Sparty do Aten. Niektórzy badacze uważają, że Helena etymologicznie związana jest ze słowem "słońce".