O prawdziwości kultu Lela i Polela może też świadczyć rosyjskie słowo lelek, które oznacza „silnego młodzieńca”. Waligóra i Wyrwidąb – postaci z legendy polskiej. Podczas porodu ich matka zmarła w lesie, a bliźniakami zaopiekowały się dzikie zwierzęta. Waligórą zaopiekowała się wilczyca, a Wyrwidębem niedźwiedzica, które karmiły ich własnym mlekiem. Wspólnie pokonali smoka, który dręczył królestwo, za co wdzięczny król oddał każdemu z nich po połowie królestwa i po jednej ze swych dwóch córek za żonę. W polskich legendach występują też synowie Kraka: Krak II i Lech II jako zabójcy smoka wawelskiego. Mitologia klasyczna: Rzymska: Romulus i Remus – legendarni założyciele Rzymu. Ich matka Rea Sylwia przed śmiercią umieściła ich w koszyku, który włożyła do rzeki by uchronić ich przed mordem. Odnalezieni przez wilczycę, która ich wychowywała. Grecka: Amfion i Zetos – synowie Zeusa i Antiopy, legendarni założyciele Teb. Eurypides w swojej tragedii Fenicjanki określa ich jako „Dioskouroi, jeźdźców białych koni”. W ten sam sposób określa ich w swoim Heraklesie szalejącym oraz zaginionym Antiope. Amfion przedstawiany jest jako delikatny i wrażliwy, a Zetos jako męski i silny fizycznie. Greko-rzymska: Palikowie – chtoniczne bóstwa sycylijskie uznawane według niektórych źródeł za synów Zeusa.