Model zakłada, że im więcej czasu zbiera kokosy, tym mniej odpoczywa i odwrotnie – im więcej odpoczywa, tym mniej ma czasu na zbieranie kokosów. Ponadto, możliwość handlowania może zostać dodana do założeń modelu przez wprowadzenie dodatkowej postaci – Piętaszka – sługi Robinsona z książki Defoe. W założeniach modelu uwzględnia się jednak, że Piętaszek ma równe zdolności decyzyjne co Crusoe.
Krzywa produkcji oraz krzywa obojętności Krzywa obojętności Robinsona pokazuje jego preferencje dotyczące wypoczynku i konsumowania orzechów kokosowych. Funkcja produkcyjna przedstawia natomiast ilość zbieranych kokosów w zależności od technologii, którą stosuje oraz ilość czasu poświęconego na pracę. Funkcja produkcji jest wklęsła w dwóch wymiarach i quasi-wypukła w trzech wymiarach. Oznacza to, że im więcej Robinson pracuje, tym więcej kokosów zbierze (zwiększy produkcję). Ale z powodu prawa malejących przychodów liczba orzechów, które otrzymuje z każdej dodatkowej godziny pracy maleje (następuje zmniejszenie krańcowych przyrostów produkcji całkowitej).