Perspektywa konsumenta Jako konsument, Robinson Crusoe będzie musiał zdecydować, ile czasu pracować (czyli ile czasu, który mógłby poświęcić na wypoczynek sprzedać swojemu przedsiębiorstwu)Nechyba, Thomas (2010). Microeconomics: An Intuitive Approach. Cengage Learning. p. 800. .. Teoretycznie mógłby zdecydować, żeby w ogóle nie pracować, skoro posiada prawo do zysku przedsiębiorstwa, ale załóżmy bardziej realistyczny scenariusz, w którym Robinson decyduje pracować.
Zakłada się, że praca jest uważana przez Robinsona za „złą”, to znaczy, że jest uznawana przez konsumenta jako „towar”, którego nie lubi. Obecność pracy w koszyku konsumpcyjnym obniża użyteczność, którą czepie ze spędzania czasu. Z drugiej strony kokosy są towarem, dlatego krzywe obojętności są dodatnio nachylone. Maksymalna ilość siły roboczej jest oznaczona jako L’. Odległość od L’ do wybranej podaży pracy, oznaczonej jako L* pokazuje popyt Robinsona na wypoczynek. Linia budżetowa Crusoe ma nachylenie w i przechodzi przez punkt (0, ). Nawet jeżeli sprzeda 0 swojego czasu firmie i nie będzie pracował, będzie posiadał kokosów (dolarów) do konsumpcji.