Czeski Przekład Ekumeniczny (, w skrócie ČEP) – pierwszy ekumeniczny przekład Pisma Świętego na język czeski. Prace nad przekładem rozpoczęto w roku 1961. Pełny przekład ukazał się w roku 1979. W roku 1987 wydano jednotomowe wydanie zawierające księgi deuterokanoniczne. Przekład ten jest powszechnie uważany za czeski tekst standardowy.
Historia W latach 50. na łonie Ewangelickiego Kościoła Czeskobraterskiego powstał zamysł albo dokonania radykalnej rewizji Biblii kralickiej albo też dokonania nowego przekładu. W 1961 roku powstały dwa zespoły tłumaczy. Na początku roku grupa ośmiu duchownych Kościoła pod kierownictwem Miloša Biča (1910–2004), badacza Starego Testamentu, rozpoczęła pracę nad nowym tłumaczeniem Starego Testamentu, zaś jesienią tego roku pracę nad Nowym Testamentem pod kierownictwem Josefa Bohumila Součka, badacza Nowego Testamentu, rozpoczęła pracę grupa siedmiu duchownych Kościoła Czeskobraterskiego i biblista z Kościoła Czechosłowackiego, Jindřich Mánek. Wkrótce oba zespoły tłumaczy się powiększyły, a w ich składzie oprócz biblistów z pięciu innych Kościołów znaleźli się też bohemiści. Do tej grupy swoich tłumaczy oddelegował również większościowy Kościół rzymskokatolicki, co projektowi nadało charakter ekumeniczny. W roku 1972, po śmierci Josefa B.