Iwan Jakowlewicz Krawczenko (ros. Иван Яковлевич Кравченко, ur. we wsi Studenyky w powiecie perejasławskim w guberni połtawskiej (obecnie w rejonie perejasławskim w obwodzie kijowskim), zm. 8 kwietnia 1942 k. Klińców) – radziecki wojskowy, major, Bohater Związku Radzieckiego (1940).
Życiorys Był narodowości ukraińskiej. Do 1919 skończył 5 klas szkoły, od 1927 służył w Armii Czerwonej, w 1928 skończył szkołę pułkową i został dowódcą drużyny. W 1931 ukończył Kijowską Szkołę Piechoty i został dowódcą plutonu w Ukraińskim Okręgu Wojskowym, w 1933 skończył kursy "Wystrieł", kontynuował służbę jako dowódca plutonu i później dowódca kompanii, szef zaopatrzenia pułku i pomocnik dowódcy batalionu w Ukraińskim i Kijowskim Okręgu Wojskowym. We wrześniu 1939 jako pomocnik dowódcy batalionu 69 pułku piechoty brał udział w zajmowaniu Zachodniej Ukrainy, czyli ataku na Polskę, a od listopada 1939 do lutego 1940 w wojnie z Finlandią jako dowódca batalionu 245 pułku piechoty 123 Dywizji Piechoty 50 Korpusu Piechoty 7 Armii. 11 lutego 1940 w rejonie jeziora Muolaanjärvi (obecnie jezioro Głubokoje) niedaleko miejscowości Karhula (obecnie miejscowość Diatłowo w rejonie wyborskim w obwodzie leningradzkim) dowodzony przez niego batalion zadał Finom duże straty;