„Piwo rewolucyjne to piwo rzemieślnicze, czyli autentyczne, niezależne od trendów kreowanych przez globalne korporacje. Tym samym również klient tego segmentu w proponowanej retoryce wchodzi w rolę rewolucjonisty, osoby szukającej jakości, stając w opozycji do masowego produktu”.
Termin piwnej rewolucji nie dotyczy więc jednego, przełomowego momentu, lecz obejmuje szerokie spektrum zjawisk rozciągniętych w czasie. Należą do nich przede wszystkim: dynamiczny wzrost liczby mikrobrowarów, browarów restauracyjnych i kontraktowych; warzenie rzemieślniczych piw nowofalowych najczęściej górnej fermentacji; używanie dotychczas niestosowanych odmian surowców (chmiele, drożdże, słody), dodatków (owoce, przyprawy, warzywa, zioła i in.), technik piwowarskich (chmielenie na zimno, zakwaszanie zacieru, wtórna fermentacja); rozwój nowych, często autorskich koncepcji instalacji browarniczych; stosowanie wielu różnych, często nowatorskich metod warzenia piwa; warzenie piw we wszystkich możliwych stylach piwnych, jak również stylowych hybryd czy całkowicie piw autorskich, eksperymentalnych; odtwarzanie piw historycznych lub adaptowanie ich do współczesnych warunków; wzrost znaczenia uprawy nowych odmian chmielu, produkcji słodów specjalnych czy rzadkich i specjalnych odmian drożdży.