Po I wojnie światowej, w 1919 roku powstało nowe przedsiębiorstwo o nazwie Kokerei-Vereinigung GmbH, również z siedzibą w Berlinie, do którego wydzielono wszystkie przedsiębiorstwa spółki Rütgerswerke AG, które znajdowały się na terenie Górnego Śląska i Polski. W 1922 roku spółka przekształciła się w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością o nazwie Związek Koksowni, z siedzibą w Katowicach, której udziałowcami były m.in. Rybnickie Gwarectwa, Huta Pokój, Skarboferm, hrabia Ballerstrem, hrabia Donnersmarck. W latach 1932–1933 ciąg produkcyjny wzbogacono o odwadnianie smoły w trybie ciągłym. W czasie II wojny światowej zakład uruchomił instalację do ciągłego rozfrakcjonowania benzolu systemu Koppers.
28 stycznia 1945 roku zakłady zostały przejęte przez pełnomocnika państwowego, a ich ponowne uruchomienie nastąpiło 18 lutego tegoż roku, po usunięciu uszkodzeń wywołanych mrozami oraz zniszczeniami wojennymi. Pracownicy otrzymali do dyspozycji centralną łaźnię i szatnię, które zostały wybudowane w 1949 roku. Powstała jednostka do ciągłej destylacji benzolu w 1947 roku, oddział tejże destylacji w 1949 roku oraz druga destylarnia benzolu w 1952 roku. Po II wojnie światowej zmodernizowano wszystkie oddziały produkcyjne, m.in.