Konfederacja Nowego Romantyzmu – polska grupa literacka działająca w Warszawie od 1973 r.

Potrzebę zrzeszenia grup literackich (i literatów niezrzeszonych) uznających tradycję romantyzmu polskiego za podstawę programową środowiska literackiego głosił Bohdan Urbankowski w ramach warszawskiego „Forum Poetów Hybrydy” od 1970, a nieoficjalnie już wcześniej, będąc zwolennikiem tej tradycji od wczesnej młodości. Teksty programowe grupy opublikowano w 1971 (B. Urbankowski „O nowy Romantyzm”, „Radar” 1971, nr 2, oraz Jerzy Tomaszkiewicz „Romantyzm – szansa pokolenia”, „Poezja 1971 nr 12). Faktyczne jej powołanie nastąpiło 19 maja 1973 w Warszawie na spotkaniu przedstawicieli kilku grup literackich młodego pokolenia twórców.

W 1974 ogłoszono tekst „Romantyzm dla przyszłości” („Merkuriusz”, luty 1974).

Grupa organizowała wieczory poetyckie w klubie „Hybrydy”, skąd w 1975 została usunięta z przyczyn politycznych. Następnie przez pewien czas kontynuowano spotkania w klubie „Sigma” na UW, a po usunięciu stamtąd, w mieszkaniach prywatnych.