Jonas Vildžiūnas (ur. 29 września 1907 w powiecie wiłkomierskim w guberni kowieńskiej, zm. 1 listopada 1989 w Wilnie) – litewski działacz komunistyczny, funkcjonariusz radzieckich służb specjalnych, pułkownik.

Życiorys Urodził się w rodzinie chłopskiej. W 1920 skończył szkołę podstawową, później pracował w gospodarstwie ojca, w 1927 związał się z nielegalnym związkiem komunistycznej młodzieży. Aresztowany, od listopada 1927 do października 1928 przebywał w więzieniu w Wiłkomierzu. Po zwolnieniu ponownie pracował w gospodarstwie ojca. W listopadzie 1928 wstąpił do Komunistycznej Partii Litwy. We wrześniu 1933 nielegalnie wyjechał do ZSRR, gdzie od września 1933 do czerwca 1934 uczył się w Międzynarodowej Szkole Kominternu i został instruktorem KC KPL. W czerwcu 1934 został aresztowany, później był więziony w Ucianie i Poniewieżu, po zwolnieniu od grudnia 1935 do grudnia 1936 był instruktorem KC KPL w Kownie. W grudniu 1936 został ponownie aresztowany i do czerwca 1940 przebywał w więzieniach w Kownie i Szawlach.

Po zwolnieniu i aneksji Litwy przez ZSRR od czerwca do września 1940 był szefem okręgowego oddziału NKWD w Poniewieżu, następnie od września 1940 do marca 1941 szefem Miejskiego Oddziału NKWD w Wilnie, a od marca do czerwca 1941 szefem Miejskiego Oddziału NKGB w Wilnie.