Budynek oficerskiego kasyna garnizonowego w Warszawie – budynek kasyna przeznaczonego dla oficerów stołecznego garnizonu, który znajdował się przy al. J.Ch. Szucha 29 w Warszawie. Został rozebrany w 1968 roku.

Historia Wzniesiony ok. 1870 z czerwonej cegły i otoczony ogrodem budynek kasyna był częścią kompleksu koszar rosyjskiego Litewskiego Pułku Lejbgwardii.

W II RP w budynku miało siedzibę oficerskie kasyno garnizonowe, tj. lokal zbliżony do klubu, w którym koncentrowało się życie kulturalne i towarzyskie oficerów stołecznego garnizonu. W 1926 w jednym z pomieszczeń urządzono przedszkole dla dzieci rodzin wojskowych prowadzone przez Stowarzyszenie „Rodzina Wojskowa”.

W październiku 1940 w budynku kasyna Niemcy uruchomili kasyno gry przeznaczone dla Polaków. Miało być one narzędziem demoralizacji polskiego społeczeństwa i służyć celom propagandowym. Do kasyna nie mieli wstępu Niemcy i Volksdeutsche. W budynku urządzono sale do gry, stoły do bakarata, ruletki oraz bufet z tanią żywnością i alkoholem. Bywalcom kasyna zapewniano przepustki uprawniające do poruszania się po mieście po godzinie policyjnej. Prasa konspiracyjna wzywała do bojkotu kasyna oraz publikowała imiona i nazwiska graczy.