Pogwarki (ros. Печки-лавочки) – radziecka komedia obyczajowa z 1972 roku w reżyserii Wasilija Szukszyna.

Fabuła Przodujący traktorzysta kołchozu – Iwan Rastorgujew – wraz z żoną Niurą wyjeżdża do sanatorium na Krymie. Podczas długiej podróży pociągiem, przychodzi im spotkać się z różnego rodzaju ludźmi. Ze względu na prostoduszność i brak obycia „w świecie” pary prowincjuszy, spotkania te na ogół doprowadzają do szeregu zabawnych nieporozumień – swoistej komedii pomyłek. I tak, sprzeczka Iwana ze współpasażerem, staje się powodem interwencji milicji w przedziale. Po raz kolejny milicja interesuje się parą kołchoźników gdy okazuje się, że zaprosili oni do swojego przedziału złodzieja walizek, który przedstawił się im jako „inżynier konstruktor kolei żelaznych ze specjalnością lotniczą”. Pomni złych doświadczeń z oszustami, Iwan i Niura z daleko idącą ostrożnością przyjmują w swoim przedziale kolejnego pasażera, który przedstawia się im jako profesor językoznawca z Moskwy. Wkrótce jednak początkowa nieufność znika, za sprawą podróżujących tym samym wagonem przypadkowych studentów, którzy potwierdzają tożsamość profesora, znanego im z telewizji.