Carl Philipp Stamitz, (ochrzczony 8 maja 1745 w Mannheimie, zm. 9 listopada 1801 w Jenie) – niemiecki kompozytor, skrzypek i altowiolista pochodzenia czeskiego.
Życiorys Syn Johanna. Muzyki uczył się u ojca, później u Christiana Cannabicha, Ignaza Holzbauera i Franza Xavera Richtera. W latach 1762–1770 drugi skrzypek orkiestry dworskiej w Mannheimie. W 1770 roku wraz ze swoim bratem Antonem wyjechał do Strasburga, w latach 1771–1777 był kapelmistrzem i nadwornym kompozytorem na dworze Ludwika, księcia de Noailles. Występował w Concert Spirituel. Koncertował w Wiedniu, Frankfurcie i Augsburgu. Od 1777 do 1779 roku przebywał w Londynie, następnie w Hadze. Od 1785 roku koncertował w Niemczech, m.in. w Hamburgu, Lubece, Magdeburgu, Lipsku, Berlinie, Dreźnie, Norymberdze, Halle i Kassel, a także w Pradze. W 1795 roku osiadł w Jenie, gdzie wykładał na tamtejszym uniwersytecie. Pod koniec życia zmagał się z problemami finansowymi, planował wyjazd do Rosji.
Twórczość Był przedstawicielem drugiego pokolenia szkoły mannheimskiej. Cieszył się dużą popularnością jako skrzypek-wirtuoz, grający też na violi d’amore, o czym świadczą liczne koncerty w wielu krajach europejskich.