Historia Raúl Alfonsín pięć dni po objęciu urzędu prezydenta Argentyny, 15 grudnia 1983 roku, na mocy dekretu 187 powołał do życia Narodową Komisję do Spraw Zaginięcia Osób, która pracę rozpoczęła 27 grudnia 1983. Jej główne zadanie polegało na przeprowadzeniu śledztwa odnośnie do zbrodni popełnionych przeciwko osobom zaginionym podczas dyktatury cywilno-wojskowej sprawowanej od 24. marca 1976 do 10. grudnia 1983. Zgodnie z artykułem 2 tego dekretu wyznaczono okres 180 dni, w czasie którego miał powstać dokument opisujący wyniki śledztwa.
Podstawowe funkcje, które miała spełniać Komisja sprowadzały się do poznania losu lub miejsca pobytu osób zaginionych, a także ich dzieci, które w wielu przypadkach zostały przywłaszczone i wychowywały się w rodzinach wojskowych. W tym celu przyjmowano świadków oraz ocalonych, spisywano przedstawione przez nich świadectwa, a następnie, razem z innymi zgromadzonymi dowodami rzeczowymi, przekazywano sporządzone akta organom sprawiedliwości. Łącznie CONADEP przyczyniła się do rozpoczęcia 44 procesów, z których największy i najbardziej złożony dotyczył szkoły mechaników marynarki wojennej. Ponadto, Komisja zgłaszała próby ukrycia lub niszczenia dowodów.