Barbara Kozłowska (ur. 1940 w Tarnobrzegu, zm. 2008 we Wrocławiu) – artystka konceptualna, jedna z najważniejszych przedstawicielek awangardy wrocławskiej. Uczestniczka Sympozjum Plastycznego Wrocław '70 i założycielka galerii Babel. Znana z efemerycznych instalacji artystycznych, environment i performance.
Życiorys Jej rodzina pochodziła z Tarnobrzega. Była córką Zygmunta Kozłowskiego, nadleśniczego Koronowa, który w czasie wojny zginął w obozie w Dachau. Po wojnie zamieszkała wraz z matką i siostrami we Wrocławiu.
W 1959 r. próbowała zdawać na architekturę, ostatecznie rozpoczęła studia na PWSSP na „malarstwie architektonicznym”. W tym czasie poznała swojego przyszłego męża, Zbigniewa Makarewicza, który z powodu problemów mieszkaniowych zamieszkał z jej rodziną.
Z wykształcenia była malarką. Po ukończeniu studiów w 1965 roku pracowała w domu kultury Pafawagu, tworząc m.in. kostiumy i scenografie. Często pracowała zespołowo, głównie z mężem Zbigniewem Makarewiczem. Ich ścieżki artystyczne rozeszły się po Sympozjum Plastycznym Wrocław '70.
Po stanie wojennym angażowała się w działania kultury niezależnej i realizowała swą twórczość przez drugi obieg.
Twórczość alt=Między Stanisława Dróżdża w galerii Appendix2|thumb|Przykład „pojęciokształtów” Dróżdża, praca pt.