Języki barito – grupa języków austronezyjskich używanych w Indonezji, w południowo-wschodniej części wyspy Borneo. Język malgaski funkcjonuje na Madagaskarze, gdzie jest objęty statusem języka państwowego. Nazwa grupy językowej pochodzi od nazwy rzeki Barito.
Istnienie grupy barito zaproponował Alfred B. Hudson w 1967 roku. Badacz wyróżnił następujące gałęzie: Języki barito-mahakam (tunjung) Języki barito zachodnie Grupa północno-zachodnia Grupa południowo-zachodnia Języki barito wschodnie Grupa północno-wschodnia Grupa centralno-wschodnia Grupa południowo-wschodnia
Język malgaski, wywodzący się z Borneo, został przeniesiony na Madagaskar w wyniku migracji, która nastąpiła nie wcześniej niż w VII w. n.e. W 1951 r., jeszcze przed wyróżnieniem rodziny barito, malgaski został powiązany z językiem ma’anyan, przedstawicielem języków barito wschodnich.
A.D. Smith (2018) kwestionuje istnienie grupy barito i wspólnego prajęzyka, z którego miałyby wywodzić się te języki. K.A. Adelaar (2005) wyróżnia trzy odrębne grupy (barito-mahakam, barito wschodnie, barito zachodnie). R.