Uznanie CFLN przez Krajową Radę Oporu w okupowanym kraju i połączenie 1 sierpnia FFL i Armii Afryki we Francuską Armię Wyzwolenia poskutkowało zastąpieniem „Wolnej Francji” (France Libre) terminem „Francja Walcząca” (France Combattante).
Organizacja AFL Sztab Generalny Obrony Narodowej Szefowie Sztabu: gen. Henri Giraud – od 1943 do 1944 (początkowo jako szef Komitetu Obrony Narodowej) gen. Alphonse Juin – od 1944 do końca wojny (na czele sztabu armii francuskiej pozostał do 1947)
Skład i liczebność AFL była jedną z największych armii Koalicji Antyhitlerowskiej, w końcowym okresie wojny liczyła ok. 1 300 000 żołnierzy służących w czterech rodzajach sił zbrojnych: Armia Lądowa (w tym wojska kolonialne) Armia Lotnicza Marynarka Narodowa Żandarmeria Narodowa Po wyzwoleniu większości ziem Francji kontynentalnej nastąpiło połączenie zjednoczonego zjednoczonego Ruchu Oporu z wojskami regularnymi, do których zaciągnęło się ok. 114-137 tys. bojowników Francuskich Sił Wewnętrznych (w szczytowym momencie liczyły ok. 400-500 tys. ludzi)Dominique Lormier, La Gestapo et les Français. Pygmalion (Flammarion), p. 116. Na pierwszej linii zastępowali oni głównie żołnierzy czarnoskórych wycofanych na tyły lub odesłanych do koloniiJeffrey J. Clarke, Robert Ross Smith: Riviera to the Rhine.