15 stycznia 1945 roku Grupę Armii Północ przemianowano na Grupę Armii Kurlandia pod dowództwem gen. Lothara Rendulica. W połowie stycznia Heinz Guderian otrzymał zgodę Hitlera na wycofanie 7 dywizji z Kurlandii, jednak Hitler odmówił rozważenia całkowitej ewakuacji półwyspu. 4 Dywizja Pancerna, 31, 32, 93 Dywizja Piechoty, 11 Ochotnicza Dywizja Grenadierów Pancernych SS „Nordland” oraz resztki wyczerpanych walkami 227, 218 i 389 Dywizji Piechoty, a także łotewska 15 Dywizja Grenadierów SS, zostały ewakuowane drogą morską w ramach operacji Hannibal. 23 stycznia Armia Czerwona rozpoczęła czwartą ofensywę w Kurlandii, próbując przedrzeć się przez słabiej obsadzony front w kierunku Lipawy i Saldus. Celem taktycznym było przecięcie linii kolejowych Priekule–Jełgawa i Jełgawa–Lipawa umożliwiających wojskom niemieckim na półwyspie sprawną komunikację. Z powodu silnego oporu cel ten nie został osiągnięty, a po tygodniu bezskutecznych prób ofensywa została wstrzymana.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Kocioł kurlandzki · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.