Kapitulacja thumb|Naszywka mundurowa 563 Dywizji Grenadierów Ludowych, która walczyła w kotle kurlandzkim 8 maja prezydent III Rzeszy adm. Karl Dönitz nakazał gen. Carlowi Hilpertowi – ostatniemu dowódcy Grupy Armii Kurlandia – poddać się. Rozkaz jednak nie dotarł z powodu całkowitego odcięcia komunikacyjnego wojsk niemieckich w Kurlandii z naczelnym dowództwem. 9 maja z półwyspu odpłynął do neutralnej Szwecji transport 20 000 żołnierzy. Dopiero 10 maja, gdy Hilpert dowiedział się o kapitulacji III Rzeszy, poddał się ze swoim sztabem i 70 000 żołnierzy marsz. Leonidowi Goworowowi, dowódcy Frontu Leningradzkiego. W tym czasie Grupa Armii Kurlandia nadal składała się z wyczerpanych 27 dywizji i jednej samodzielnej brygady.
Do 12 maja około 135 000 żołnierzy niemieckich poddało się na obszarze kotła kurlandzkiego. Jednakże odosobnione grupy żołnierzy nadal stawiały opór, a nawet próbowały się przedrzeć do Prus Wschodnich, np. 300-osobowa grupa esesmanów z Walter Krügerem na czele, która została rozbita przez czerwonoarmistów 22 maja, a Krüger popełnił samobójstwo.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Front wschodni (II wojna światowa) Kategoria:Historia Łotwy Kategoria:Kurlandia