Konkurencyjność strukturalna, także konkurencyjność pozacenowa − cecha gospodarki oparta na wysokiej jakości, nowoczesności i różnorodności oferty. Stanowi bazę nowego modelu rozwoju gospodarek i warunkuje w długim okresie sukces kraju na rynkach międzynarodowych. Do jej determinant należą czynniki warunkujące innowacyjność gospodarki, w tym m.in. jakość zasobów kapitału ludzkiego i społecznego oraz otoczenia instytucjonalnego działalności gospodarczej.
Efektem globalizacji jest możliwość łatwego i szybkiego przełamania bariery czynników produkcji. Stąd też traci na znaczeniu wyposażenie kraju w czynniki produkcji oraz tradycyjny, kosztowo-cenowy model konkurencyjności oparty w głównej mierze na relatywnie niższym koszcie wytwarzania, zasobach taniej i obfitej siły roboczej, bogactwie zasobów naturalnych, polityce państwa czy różnicach w sposobach zarządzania.