Neisseria cinerea – Gram-ujemna bakteria opisana po raz pierwszy w 1906 jako Micrococcus cinereus. Występuje w gardle środkowym ludzi oraz makaków królewskich.
Hodowla i morfologia lewo|mały|Zdjęcie przedstawiające kulturę bakteryjną N. cinerea w 24 i 48 godzinie hodowli N. cinerea może rosnąć na agarze z krwią oraz na agarze czekoladowym, jej kolonie osiągają średnicę 1 milimetra po 24 godzinach hodowli. Kolonie niektórych szczepów podlegają autolizie. Do wzrostu wymaga aminokwasów cysteiny, cystyny, proliny oraz argininy. N. cinerea wytwarza kwas z glukozy, który następnie utlenia do CO2, w związku z czym nie jest on wykrywany. Nie jest zdolna do produkcji kwasu z maltozy, sacharozy, laktozy, fruktozy ani mannitolu. Wykazuje przystosowanie do redukcji azotynów, ale nie azotanów. Wytwarza również katalazę.
Błędy w klasyfikacji N. cinerea często jest błędnie klasyfikowana jako Neisseria gonorrhoeae w związku z kilkoma podobieństwami pomiędzy tymi dwoma gatunkami: