Przeniesiony do Inspektoratu Miechów AK (listopad 1943) i awansowany do stopnia kaprala podchorążego. W sierpniu 1944 mianowany do rangi plutonowego podchorążego. Od lutego 1944 w oddziale partyzanckim wraz z którym, w czasie akcji „Burza”, wszedł w skład Szturmowego Batalionu Partyzanckiego, walczącego w ramach 106 Dywizji Piechoty AK. Uczestniczył w walkach jako dowódca drużyny, a następnie plutonu. Od sierpnia do września 1945 więziony w Gdańsku przez organa bezpieczeństwa publicznego. Ujawnił się w połowie października 1945 i został zweryfikowany w stopniu podporucznika. W roku 1948 ukończył Państwową Szkołę Morską w Gdyni. W latach 1948–1949 ponownie więziony, do roku 1956 pozbawiony był możliwości pływania na statkach. Zrehabilitowany po odwilży październikowej.
Absolwent szczecińskiej Wyższej Szkoły Ekonomicznej (1953) i Politechniki Szczecińskiej (1958), w roku 1966 uzyskał dyplom kapitana żeglugi wielkiej. Do czasu przejścia na emeryturę (w 1983) pracował jako kapitan i oficer nawigator w polskiej marynarce handlowej - na statkach Polskich Linii Oceanicznych i Polskiej Żeglugi Morskiej.