misjonarz .
Są ludem o mieszanym pochodzeniu papuasko-azjatyckim (użytkownicy tubylczych języków papuaskich mieli się wymieszać z przybyłą później ludnością austronezyjską). Stanowią autochtoniczną ludność wyspy Flores. Historycznie wchodzili w interakcje z innymi grupami etnicznymi, zwłaszcza Makasarczykami. Wśród Mangarajów wiele osób uważa się za potomków migrantów z Celebesu bądź wręcz Sumatry (np. klan Todo miałby wywodzić się z Minangkabau).
Mają rozwinięty folklor muzyczny i taneczny. Do kultury Manggarai należą walki zwane , tradycyjny element uroczystości, a w nowszych czasach także atrakcja turystyczna. Praktykuje się również walki kogutów.
Ich rodzimy język ma dość duże znaczenie na poziomie regionalnym. Jest bowiem jednym z głównych języków wyspy Flores, a jego centralny dialekt (z miasta Ruteng) służy jako lokalna lingua franca do kontaktów między różnymi grupami etnicznymi. Nazwa „Manggarai“ odnosi się również do regionu wyspy Flores (podzielonego na trzy kabupateny), który jest zamieszkały także przez pomniejsze społeczności etniczne, posługujące się m.in. językami rongga i wae rana (włączanymi w ramy kultury „Manggarai”).