Witold Roman Łacic (ur. 17 czerwca 1921 w Rudzieńcu, zm. 30 stycznia 1988 w Warszawie) – podporucznik Armii Krajowej, kapitan Zrzeszenia WiN, kawaler Krzyża Srebrnego Orderu Wojennego Virtuti Militari.
Życiorys Syn Stanisława (zarządcy majątku) i Janiny z domu Wesołowskiej. Maturę uzyskał w 1939 w gimnazjum im. J.I. Kraszewskiego w Białej Podlaskiej. Działał w Związku Harcerstwa Polskiego i Związku Zachodnim. Od grudnia 1939 członek Komendy Obrońców Polski - wyznaczony dowódcą drużyny w Rudzieńcu. Następnie w strukturach Związku Walki Zbrojnej. W roku 1942 aresztowany i osadzony na Majdanku, skąd został zwolniony. Od września 1943 w oddziale partyzanckim mjr. Ksawerego Millera. W październiku tr. rozpoczął kurs w Szkole Podchorążych AK w Małaszewicach, który zakończył pod koniec stycznia 1944 uzyskując stopień kaprala podchorążego. Aresztowany 17 lutego 1944 przez niemiecką straż kolejową za akcje dywersyjne na kolei, wykupiony przez firmę w której był zatrudniony (firma „Sabo-Stribo”) i przeniesiony do 34 pułku piechoty Armii Krajowej dowodzonego przez majora Stefana Wyrzykowskiego. Od połowy marca 1944 zajmował kolejno stanowiska zastępcy dowódcy drużyny, dowódcy drużyny i adiutanta dowódcy kompanii.